Zwintriatlon

Woensdag 5 September 2018. Extra vroeg opgestaan, want het schijnt dat ik me zowat een half jaar geleden ingeschreven heb voor deelname aan de Zwintriatlon in Knokke-Heist. Om 8 uur s’morgens al vertrokken, want ik moet zien dat ik er op tijd ben, want om 10 uur sluit het wedstrijdsecretariaat al af. De helletocht door de file om aan een kwarttriatlon te gaan meedoen terwijl andere mensen naar hun werk rijden,het heeft iets surrealistisch.
Aan het einde van de rit nog een afrit gemist,daardoor is het wel iets na 10 uur toen ik de sporthal van Knokke-Heist binnenstap. Het secretariaat is toch nog bemand door een vriendelijke jongedame die me dan de ganse uitleg geeft omtrent de verschillende wisselzones in Knokke en in Sluis. Dan krijg ik nog een tattoo met mijn wedstrijdnummer op mijn arm en kuit opgeplakt, maar dat lukt niet al te goed, de jongedame zegt dat ik me volgende keer eens moet scheren.
Eerst mijn zak met loopschoenen gaan afzetten aan de 2e wisselzone in Knokke, maar dan wordt het moeilijk. In de sporthal heb ik 2 zakken gekregen, 1 om mee te geven naar de wisselzone in Sluis en dan 1 voor aan de aankomst. Even goed nadenken wat in welke zak moet en dan met die 2 zakken terug naar de sporthal. Daar aangekomen blijkt dat de bestelwagen richting Sluis reeds vertrokken is, dus moet ik alsnog alles in mijn rugzak steken en meenemen met de fiets.
Om 12 uur stipt rijden we allemaal gelijk met de fiets van Knokke naar Sluis onder politiebegeleiding. Ongeveer 10 km aan een rustig tempo. Iets later komen we toe aan de wisselzone aan de Damse Vaart, het water waar we straks moeten zwemmen. In de wisselzone kom ik mijn neef Roel tegen, die hier al voor de 2e keer meedoet. En dan is het lang wachten, want ik mag maar starten in wave 8 om 2u15. Eerst starten de pro’s met kleppers als Pieter Heemerijck en Katrien Verstuyft aan de start, later op de dag de winnaars van deze wedstrijd. Wachten is niet mijn sterkste discipline, straks ben ik hier nog oververmoeid van door de wisselzone te slenteren. Ik kom nog een paar streekgenoten tegen, Bart van Patrijot en Tom van jogginclub Oetingen, die blijkbaar ook in dezelfde wave starten als ik. Mijn neef Roel en een vriend van hem, Stefaan, starten in wave 11, een kwartier na mij.
De start dan. Het zwemmen gaat in het begin niet al te goed, het water is redelijk koud en donker en ik zie de meesten van mij weg zwemmen. Alhoewel het een redelijk smal kanaal is, heb ik toch moeite om ijn richting te houden. Na 1km zwemmen dan toch uit het water geraakt, het brugje over naar de wisselzone en dan de fiets op, een non-drafting rit van Sluis naar Knokke, deels in Nederland, deels in Belgie.
Een mooi parcours, volledig plat, soms was het wel tegen de wind koersen,maar het viel nog mee. Bijna halfweg ineens een sissend geluid, ik vreesde al het ergste, maar blijkbaar was het enkel een papiertje dat tussen mijn wiel en rem gekropen was. Even gestopt, papiertje verwijderd en weer in gang getrokken. Het vlakke parcours ligt me niet echt, ik krijg rugpijn van zolang in het zadel te blijven zitten op de grote plateau, geef mij maar liever een Pajottenlands parcours.
Dan toch de wisselzone in Knokke bereikt. De wisselzone is al een loopwedstrijd op zich, anders wel mooi ingedeeld per wave. In mijn haast loop ik mijn vak bijna voorbij, fiets en helm afzetten, dan mijn zak met loopgerief van de kapstok gaan halen, want het is hier zoals in een echte Iron Man. De loopschoenen aan en dan op weg voor de laatste 10 km. Eerst een aanloopstrook van ong. 1 km en dan nog 2 rondes lopen tot aan het casino en terug. Veel supporters langs het parcours en ook nog een paar muziekgroepjes die voor een aangename sfeer zorgen. Het lopen gaat nog redelijk vlot en ik haal nog veel deelnemers in. Bijna aan het einde van mijn eerste ronde zie ik Roel de zeedijk op lopen. Spannend, wie zal het halen wie wordt de kampioen van onze familie?
In de laatste honderden meters krijg ik nog krampen, een eindsprint zit er niet meer in. Ik loop door de finishboog in een tijd van 2u44’36”,goed voor een 441e plaats op 880 aangekomen deelnemers. Ik ben wel blij met mijn looptijd, 50’36”, mijn snelste looptijd tot nu toe in een kwarttriatlon. Even later komt Roel samen met zijn vriend Stefaan door de finish gelopen een vijftal minuten na mij in de uitslag. De eer is gered, voor een jaar dan toch, want even later zijn we onze volgende deelname al aan het bespreken.
Aan de finish is er een after-party met lekker eten en drinken. Ik heb wel zin om nog wat langer te blijven maar ik heb nog een lange terugreis te gaan. Fiets uitchecken, in de sporthal gaan douchen, daarna terug richting Halle.
Tevreden over mijn wedstrijd, goed georganiseerd, veel ambiance, mooi parcours, ik kijk er naar uit om hier nog eens terug te komen.
Tot de volgende!

Gert