Plantentuinjogging

“Wouter, niet op het gras!”

“Wouter, niet lopen. Je weet dat dat hier niet mag.”

Heel mijn jeugd lang kreeg ik dezelfde opmerkingen te horen wanneer ik naar ‘het park ‘ging. In de Nationale Plantentuin van Meise mag je namelijk alleen wandelen en dien je op de paadjes te blijven. Waag je zeker niet op het heilige gras.

Je kan je al voorstellen hoe aangenaam verrast én verheugd ik was, een goeie 30 jaar later, toen ik vernam dat in dat befaamde park een jogging zou plaats vinden. De eerste Plantentuinjogging was een feit! Mijn geluk kon niet op.

Ook op de 6de ,volledig uitverkochte, editie kon ik niet ontbreken. Lopen in mijn eigen Meise, op een boogscheut van de ouderlijke woning, het doet toch iets met een mens.

Genoeg gemijmer en nostalgisch gedoe. Over naar de orde van de dag.

Om 13u hadden al 350 lopers van allerlei pluimage kunnen genieten van een 7km lange tocht door de grootste botanische tuin van België, met een prachtige collectie (zeldzame) planten en bomen. Alsook indrukwekkende serres en het 12de eeuwse Kasteel van Bouchout waar prinses Charlotte van België nog vertoefd heeft.

Om 14u30 stonden Patrick, Maarten en ikzelf aan de start van de 13,6km, en dit samen met 382 andere lopers. Matthias had zichzelf laten vervangen. En dat bleek achteraf een schot in de roos. Het podium was een feit, zelfs op het tweede schavotje. Dat het hier de vrouwenreeks betrof, maakte Nele, zijn vervangster, niet veel uit. Integendeel.

De start werd gegeven aan de muziekschool waar uw verslaggever in een ver verleden nog notenleer en pianolessen volgde. Van daar ging het in dalende lijn naar de ingang van de Plantentuin, waar 2 rondjes dienden afgewerkt te worden. Dat deze niet vlak waren, werd snel weer duidelijk.

“Komaan Wouter, je bent 20ste.” De papa die de stand van zaken na 3km doorgaf.

“Papa, je bent niet de snelste maar de slimste.” Het eerlijke verdict van mijn oudste zoon na 4km. Het doet iets met een mens.

Zoals vader en zoon op voorhand besproken hadden, was ik niet als een speer vertrokken, wetende wat nog komen ging. Na de eerste 10km was echter de tijd aangebroken om wat plaatsen goed te maken. En zo geschiedde. Al lopend door het park, langs het kasteel, door het gras (jawel, u leest het goed!) en op de fameuze Blauwenberg, haalde ik nog wat metgezellen in om na 57min05sec te finishen. Goed voor een tiende plek. Niet veel later liepen Patrick (18de in 1:00:24) en Maarten (22ste in 1:02:15) gezwind over de finishlijn.

Tot volgend jaar Meise, voor een nieuw momentje nostalgie.

 

http://kraftmanchronotiming.be/1.%20Uitslagen/2019/13,4%20km%20Plantentuinjogging%202019.pdf