H3O viert feest op Kermisduatlon Langemark-Poelkapelle

Zaterdag 22 september 2018. Een dag die de geschiedenis zal ingaan als de eerste niet-zomer dag. Na de voorbije zonnige edities van het jaarlijkse H3O weekend, was het weer de H3O delegatie dit keer minder goed gezind. Regen en wind zorgden voor Flandrien-achtige omstandigheden. Voor de gelegenheid werd er beslist om deel te nemen aan de plaatselijke Kermisduatlon van Langemark-Poelkapelle. En ondanks de naam van kermis-wedstrijd, kwam er toch een sterk deelnemersveld met ronkende namen op af met onder andere Wazo De Rouck en onze coach Wim Blaton. De afstanden op het programma: 6,8km lopen, 29km fietsen en afsluitend nog eens 3,4km lopen.

Achttien dappere H3O-ers waren afgezakt naar Langemark-Poelkapelle om individueel of in duo deel te nemen. Maar de delegatie beperkte zich niet tot onze 18 H3O deelnemers. Ook Luc en Christelle kwamen voor de gelegenheid supporteren na eerst nog 2km te gaan zwemmen in het plaatselijke zwembad. En toch ook nog een speciale vermelding voor Luc zijn sleepkunsten. Nog opvallende aanwezigen: de ouders van Matti. Als we ooit een motivator of mental coach nodig hebben, mag vader Feyaerts een telefoontje verwachten.

De wedstrijd zelf stond bol van de incidenten. Een kleine bloemlezing: onze Jan D’Hoedt die Hanneke vakkundig #metoo-gewijs van de baan reed, Bjorn die kennis maakte met het West-Vlaamse asfalt maar daarbij wel zijn fiets beschermde zodat de schrammen beperkt bleven tot zijn been en Carolien die haar ketting er aftrok in een bocht. Ondertussen vloog Koen in het wiel van Wazo over het parcours, een nieuw koningskoppel is in de maak. Verder waren ook Patje ‘Duvel’ Verstraete met pasgeschoren baard en het nodige maagzuur het vermelden waard. Ook coach Wim die Seppe Odeyn zijn ‘klakske’ had geleend en Franco ‘Carlo’ verdienen een speciale vermelding. Later bleek nog dat Wim ook de dansbenen van Seppe had geleend. En wat dan gezegd van Fred Delmez die nog eens uitpakte met zijn specialiteit: de ere-ronde tijdens de wedstrijd zelf. Frank van Gwielek kon dit idee wel smaken en besloot hetzelfde te doen. Zeven rondjes in plaats van zes: waar voor je geld. Fred werd achteraf ook omgedoopt tot ‘het engelke van Tim Eker’: een gangmaker van het hoogste niveau.

De wedstrijd eindigde zoals dat de club H3O betaamt, met een triomftocht voor Joske. Een blijde intrede begeleid door vier mede-H3O’ers. En dan weten dat Joske mee heeft gedaan om Fred zijn DNF te besparen. Een mooiere manier om dit verslag te beĆ«indigen is er niet, of toch? Gert werd achteraf nog betrapt op het gebruik van stimulerende middelen of beter gezegd, hij kwam met de bekentenis ‘tussen de soep en de patatten’ op zondagmiddag. Hij had genipt van licor 43 cuarenta y tres. De dopinglijst had hier blijkbaar nog nooit van gehoord.

En dan nog de resultaten: op Wazo De Rouck stond wederom geen maat. Hij domineerde van start tot finish en kon zo de Kermisduatlon mee op zijn palmares zetten. Verder nog heel wat podiumplaatsen bij de beste Hallenaren. Kortom, een groot succes. Dat werd later dan ook nog duchtig gevierd. Maar dat verslag kan u best rechtstreeks aan de betrokken H3O’ers vragen.