Duatlon de la Houssière

Volgens Wuyts begint met de Koppenberg het crosseizoen pas echt. Wel laat dat dan voor het cross duatlon het bos La Houssière zijn. Een prachtig stuk natuur, op en af , veel single tracks kortom een speeltuin voor de trail- en mountainbike fanaten. Vandaag hadden we het geluk in dit schitterend decor het beste van ons zelf te mogen geven. “Ons” in dit geval voorzitter Wouter en ikzelf (coach) Wim.
‘s Ochtends was het nog wat bibberend richting inschrijving bij 1’ positief. Mijn hartslag bereikte daar reeds een eerste piekje daar ik bij de “B” van Blaton niet op de deelnemerslijst bleek te staan, gelukkig een eenvoudig te verklaren vergissing ik stond bij de “w” van Wim wat voor vandaag dan maar mijn achternaam moest zijn.
Tijdens de opwarming kwam het zonnetje reeds tussen de boomstammen door goeiedag zeggen.

De start
Meteen een vrij lastig stuk van toch een kleine 2km in stijgende lijn, hetzelfde kon gezegd worden van de hartslag.
Ik eindigde de run 1 reeds rond de 7de positie.
Op de fiets bleek ik over goede benen te beschikken, we startten met een viertal renners, na 5km waren we nog met 2 en halverwege was ik definitief alleen weggereden. Bij ingaan van de tweede ronde passeerde er mij een duo, ik probeerde even maar dat tempo lag te hoog, net op het lang oplopende stuk. Vanwege de vele single tracks was er ook niet erg veel voordeel om in groep te rijden. Ik hield steeds 1 concurrent voor mij in het vizier als mikpunt, van achteruit kwam geen dreiging meer.
Run 2 voor de 4 de keer dan maar het lang oplopende stuk op, niemand meer ingehaald , ook geen plaats meer verloren. Ik denk dat het plaats 6 of 7 zoiets moet zijn. Zeer tevreden mee, conditie is nog goed.

Na de wedstrijd de voorzitter ook nog geholpen van die alcohol af te geraken , een gezellig pompoensoepje op een bankje in het herfstzonnetje en ondertussen 13 graden, meer moet dat niet zijn.

Qua organisatie een aanrader vooral een zeer mooi parcours op 1 strook asfalt na alles en dus zeer veel off road.