Amstel Gold Race 2019

Toen een paar maanden geleden de oproep werd gelanceerd om deel te nemen aan de Amstel Cyclo 2019 was de respons op WhatsApp overweldigend met meer dan 15 bereidwillige, en bijna iedereen ging voor de langste afstand van 240 km gaan.
Een paar weken later werden de doelstellingen, al dan niet vrijwillig, iets bijgeschaafd en begonnen 6 mannen hun valiezen te pakken om richting Zuid-Limbug in Nederland af te zakken.

Matthias, Jouri, Glen, Joris, Lode en mezelf hadden een overnachting gereserveerd op vrijdagavond zodat we zaterdag om 7u konden vertrekken. 
We spraken vrijdagavond af in Mechelen om samen een pasta te eten en als dessert gingen de meeste nog voor een banaan (met ijs en chocolade). Rond 21u was het tijd om een einde aan de avond de breien en ons voor te bereiden op wat komen zou.

Zaterdagmorgen 5u, daar gaat die verdomde wekker. Het ontbijt werd verorberd, de rugnummers op de truitjes gespeld en de fietsen in de auto’s geladen.
Onder een opkomende zon bij 5 graden werden de fietsen afgeladen op de Amstel parking te Sibbe, en reden we in onze zomertenue, we verwachten immers meer dan 25 graden die dag, richting de start te Valkenburg.

Tegen 7u was iedereen aan de start. De omroeper melde dat er toen reeds 1000 deelnemers vertrokken waren en nadat we onze zakken nog met de laatste proviand vulden, trokken we ons op gang om hetzelfde te doen.

Bij deze ochtendtemperatuur was het niet makkelijk om snel op te warmen maar na 5km was daar de eerste helling (22 voor de 240km) van de dag, de Geulhemmerberg met een gemiddeld van 8%. Er werd door iedereen rustig naar boven gereden. Je zag dat iedereen wist wat er nog komen zou, al was het wel ideaal om het iets warmer te krijgen.

Na 40km was daar dan de eerste bevoorrading van de dag. Goed eten en drinken zijn cruciaal als je meer dan 7u op de fiets zit en dus deden we ons tegoed aan de bananen, peperkoek, carré confituurkes en meer van dat.

We kropen opnieuw op onze fiets en nu volgden de hellingen zich in een sneltempo op. Dat het geen saaie rit zou worden hadden we al snel door. Een kleine greep uit de hellingen die we voorgeschoteld kregen zijn de Lange Raarberg, Midweg, Fromberg, 2de maal Geulhemmerberg, Bemelberg, Heiweg, Bukel.

Na km 138, omstreeks 13u stonden we aan de 4de bevoorrading van de dag en was er spoedoverleg. Na deze stop was er immers nog de Loorberg en nadien, op km 155 was er de splitsing 200-240km. Matthias en Jouri hadden wel zin in de extra 40km met op het programma de Cramerig, de Gemmenicherweg, het Drielandenpunt en de Kruisberg.
Zogezegd zo gedaan, na de Loorberg splitsen we ons op en spraken we af om elkaar in Valkenburg terug te zien.

Met ons 4 begonnen we aan de laatste 40km. Onderweg nog eens over de Midweg en de Fromberg en dan het gevreesde einde van deze Amstel met de Keutenberg en de Cauberg. Het is moeilijk uit te leggen wat je lichaam je probeert duidelijk te maken als je na 185km een heuvel op aan het rijden zijt met een gemiddelde van 16%, maar de meesten kunnen er zich wel iets bij voorstellen. Na deze marteling ff naar adem zoeken en dan konden we beginnen aan de mythische Cauberg. De euforie was groot dat we na dit laatste obstakel ons doel bereikt hadden. Voor de meesten was dit dan ook een nieuw persoonlijk record op de langste afstand.

We finishten na goed 8u op de fiets met iets meer dan 2000 hoogtemeters. Al snel besloten we het finishdorp, dat je kan vergelijken met carnaval Halle maar dan met Hollanders in fietstenue’s, ***bier, en polonaises op fietsschoenen, te laten voor wat het was en af te spreken op het terras van het hotel waar Joris en zijn vrouw verbleven.
We dronken nog wat recupdrank, herbeleefden de hoogtepunten van de dag en dan was het tijd om huiswaarts te keren en te genieten van de welverdiende avondmaaltijd, die welgekomen was na een dag op fietsvoeding.

Persoonlijk vind ik deze fietsstreek een van de mooiste en ik ben alvast kandidaat om hier volgend jaar terug aan de start te staan. Wie weet deze keer wel voor de langste afstand…

 

Amstel IMG_9501 IMG_9508 IMG_9494