En toen schalde de brabançonne door de luidsprekers…Wablief, Wie, Wat , Hoe, Waarom… ? In de verte werd een jong Belgisch Kampioen in een andere leeftijdscategorie gehuldigd. Staan we hier dan toch werkelijk aan de start van het Belgisch Kampioenschap BK duatlon te Doornik op Zondag 27/04/2014 ?! Onder de indruk van al die topatleten en -atletes rondom ons aan de start zochten Bernard en ik een plaatsje achteraan op de startgrid om het moraal hoog te houden en niet meteen door iedereen ingehaald te worden.

De opwarming en verkenning van het parcours beloofde alvast een zware dobber te worden want veel wind en een lange vinnige klim op niet al te best wegdek, de H3O triatlonploeg die het BK van as. donderdag 01 mei betwist, weet waar ze voor staat. Allen daarheen om hen aan te moedigen zou ik zeggen !
Onder de bewonderende blikken van Carine, die 5 minuutjes later van start mocht bij de vrouwen seniors, stoven we weg. Eenmaal de stofwolken gaan liggen nam Bernard me op sleeptouw bij 5km lopen om samen het fietsgedeelte van 20km aan te vangen. Mijn schoenwissel kon beter maar al gauw konden we aanpikken bij een tijdrijder pure sang waarbij we elk ons deel van het kopwerk verzorgden met een mooie gemiddelde van +35km/u als gevolg. Hadden die 5 andere volgers mee overgenomen, zat een hogere moyen er zeker wel in maar misschien konden ze wel niet beter en waren zij uiteindelijk niet de slimsten ? Tja, tactisch weer wat geleerd voor een hopelijk volgende keer.  Met ons eergevoel zat in elk geval goed.
Al gauw had ik door dat het kaarsje bij de laatste ronde fietsen wat doofde waardoor ik Bernard adviseerde het laatste gedeelte van 2,5 km op eigen tempo te lopen en niet meer naar mij om te kijken. Ten slotte kwam ik net uit blessure en leek het me beter wat reserve in te bouwen. Verstand komt met de jaren zeggen ze, alhoewel euh in mijn geval…

Carine vroeg zich bij aanvang af wat ze eigenlijk tussen al dat geweld stond te doen.  Het duatlon wereldje in België is klein, fijn maar gepassioneerd en op den duur ken je een aantal mensen wel minimaal bij naam. Carine maakte een kleine achterstand bij het lopen al gauw goed op haar Ridley superbike, waarbij Lien Soete van ETZ alle zeilen bij moest zetten om te kunnen aanpikken. Carine stond er zo goed als alleen voor, wegrijden zat er helaas ook niet in bij zoveel tegenwind.

Bernard uiteindelijk voor H3O als eerste over de meet gevolgd op 2 minuutjes door Ronald en Carine teleurgesteld over haar laatste loopgedeelte op een zucht van Lien over de finish. Opvallend dat we met z’n allen meteen na aankomst nog relatief fris zaten, de trainingsarbeid, verzorging en voeding renderen, progressie is nog mogelijk en mijne kiné zal blij zijn morgen. En zeg nu zelf Carine, 16de op een BK sprint duatlon vrouwen ! Er zijn er maar weinig die je dit ooit zullen kunnen navertellen !! Gewoon SUPER gedaan !!!   

Na afloop nog een 20-tal minuutjes rustig uitgefietst, ervaringen en tips gedeeld en nu op naar de volgende challenge, onze spaghettizwier van as. zaterdag, tot dan !
 
Ronald