Verslag Zenneloop 2016

“De Zenne (Frans: Senne) is een rivier in België die op 123 meter hoogte ontspringt in het gehucht Naast ten zuiden van Zinnik en daarna door Brussel stroomt, waar de rivier werd overwelfd. Na 103 kilometer vloeit ze op een hoogte van 5 m in Heffen aan het zogenaamde Zennegat (iets ten noorden van Mechelen) in de Dijle, samen met het Kanaal Leuven-Dijle.”

 

Dit is wat Wikipedia ons vertelt over de Zenne, het decor van de jaarlijkse jogging georganiseerd door de Beerselse Vrije Lopers. Zeggen dat het hier zou gaan om een uitsluitend vlak parcours langs de rivier, zou de waarheid geweld aandoen zijn.

 

Wat ik me ervan nog herinner van vorig jaar is dat het toen ook een stuk kouder en regenachtiger was en dat de kasseiklim niet van de poes is. Om te zwijgen over de klim tussen de velden.

 

En toch besloot ik om een weekje na de Hyacinten de benen nog eens te testen op de 15,4km van de Zenneloop in Lot. Bij de inschrijvingen kwam ik starter Jurgen tegen die voor onze bevoorrading ging zorgen. Bert die ’s ochtends al gefietst had, besloot ook voor de 15,4km te gaan. Tijdens de opwarming kwam ik Gert tegen die zich nog moest haasten om op tijd ingeschreven te geraken. Hoe kon dit ook anders :). Maar het lukte en zo stonden we met 3 H3O’ers aan de start.

 

Van bij het begin werd het tempo de hoogte ingejaagd door de mannen en vrouwen die voor 1 toer van 7,7km gingen. Me niet laten vangen en mijn eigen tempo volgen was de boodschap. Met een klein groepje werden we al snel op achtervolgen gezet door de koplopers. De eerste kilometers waren vrij vlak, met als afwisseling de brug over de autostrade. Daarna doken we het aardepad in dat ons langs de Zenne bracht. Elke keer opnieuw is het daar genieten van de prachtige natuur. Een oase van rust. En dit vlak naast de Ring.

 

Rust was ons echter niet gegund want wat verder leidde het houten brugje ons over de Zenne, om nog later aan de gevreesde en beruchte kasseiklim te beginnen. Deze lag er nu droog bij, wat toch wel een groot verschil maakte in vergelijking met de vorige editie. Hartslag de hoogte in en wanneer je dacht dat we er waren, volgde nog een korte klim richting spoorweg. Het bekertje water boven deed deugd.

 

De laatste kilometers van de eerste toer liep ik opeens in het zog van Yves Beulinckx. Bergop er voorbij en bergaf er weer achter. Zo liepen we samen richting finish. Hij liep binnen en ik begon, met aanmoedigingen van mijn trouwe supporter, aan mijn tweede ronde.

 

Van de in totaal 188 deelnemers was opeens niemand meer te bespeuren. Pas na een tijdje ontwaarde ik in de verte de loper voor me. Volgens de seingever was dat nr 4 op dat moment. Wat daarstraks tijdens de eerste toer nog redelijk vlot ging, begon nu toch wel pijn te doen. Al kwam ik stilaan korter op de loper voor me.

 

De laatste 30m tussen ons kreeg ik echter niet meer toe en wanneer hij me opmerkte plaatste hij nog een stevige versnelling. Ik moest passen. Achter me was nu niemand meer te zien en dus kon ik even wat op adem komen en de laatste 2 kilometer uitlopen. Een vijfde plaats zou dit jaar dus mijn deel worden. Met de finish in het vizier begon opeens een bende vrouwen te roepen en te tieren. Aangezien ik alleen weet had van Hanneke als supporter, besloot ik even achter me te kijken. Daar kwam een razendsnelle witte t shirt op me af, wat me verplichtte om nog alles uit de kast te halen en tot spurten over te gaan. Met niet meer dan 20cm voorsprong klopte ik hem en werd 5 de in 1u03. Aan de finish bleek dat die witte t-shirt eigendom was van Jan Cornelis (Renkoekoek en OEH) , die ik net geklopt had in de spurt. Iets wat echter helemaal niet kon.

 

Maar nu dus wel aangezien Jan de eerste ronde op reservemodus had gelopen en pas bij het ingaan van de 2 de ronde de gashendel volledig had opengedraaid. Met de jaarlijkse bus shampoo verhuisden we naar een terrasje waar we nagenoten met een heerlijke verfrissende Geuze. Bert die na een ronde eigenlijk wou opgeven, vond zijn motivatie terug door een zwartharige knappe jonge dame die hem terug op sleeptouw nam. Bij zijn aankomst was de jonge vrouw echter spoorloos verdwenen. Gert finishte alsof hij een zondags trainingsloopje achter de rug had.

 

Chapeau mannen.

 

Uitslag: http://beerselsevrijelopers.be/index.php/championship/showClubrun

Foto’s: http://triatlonhalle.be/foto-s/category/42-zenneloop-2016