Traditiegetrouw is 1 mei de opener van hewisselzonet triatlonseizoen met het Belgisch kampioenschap in teamverband. Dit jaar, net zoals de vorige jaren, was de plaats van gebeuren Doornik. Het wedstrijdverloop is vrij eenvoudig, namelijk in ploeg zo snel mogelijk samen een sprinttriatlon afwerken in tijdritformule. Een herenteam dient uit minimum 5 en maximum 7 atleten te bestaan, waarbij de tijd van de vijfde atleet aan de aankomstlijn telt. Bij de dames bestaat een team uit maximum 5 atletes en telt de tijd van de derde finisher.

H3O (ook wel eens ‘H Trente’ genoemd door de speaker) was ook dit jaar van de partij met een herenteam, vertegenwoordigd door Pieter, Fré, Erik, Patrick en Lode. De aanpak voor deze wedstrijd was dan ook vrij simpel – samen uit, samen thuis – waarbij genot & teamgeest voorop stonden.

Eenmaal toegekomen, ruimschoots op tijd, hebben we de tijd genomen om de sfotofeer op te snuiven langs de omloop. Dit liet ons toe het zwemparcours en de wisselzone kort te verkennen. Bovendien konden we op deze manier een kijkje nemen hoe de andere teams het er vanaf brachten, hoe ze zich organiseerden, etc. Eenmaal de startnummers afgehaald, begaven we ons terug naar de wagens om ons voor te bereiden: omkleden, de fiets monteren en de banden oppompen, laatste hapje eten en nog wat hydrateren. De sfeer was los en ontspannen. Dit alles onder een stralende zon. De zonnecrème werd bovengehaald en de torso’s ingesmeerd.

De wisselzone ging voor ons open om 15u15, een halfuur voor onze start. Hier hebben we dan ook ruim de tijd genomen om alles klaar te zetten. De meer ervaren leden van het team hadden hierbij ook de nodige raad voor de minder ervaren leden, zodat de overgang zo vlot mogelijk zou gebeuren. Bij aanvang van het seizoen is het altijd handig om nog even de VTDL regels te overlopen, net als de ‘tips & tricks’ op te frissen. De motivatie en honger naar de aanvang van de wedstrijd waren groot… tot wanneer de donkere wolken in aantocht kwamen. De hemelsluizen gingen open. Wat volgende was een onweersbui van jewelste, inclusief hagel. Snel die wetsuit aandoen tegen de regen en koude, en even schuilen vooraleer we volledig verkleumd waren. Hoewel deze bui niet al te lang duurde (ongeveer 10 – 15 min), waren alle spgroepullen in de wisselzone kleddernat. Echter, geen tijd te verliezen want we werden aan de zwemstart verwacht. Voor de eigenlijke start werd er overlegd dat we het parcours als team zouden afleggen, en dat er geen risico’s genomen zouden worden, zeker en vast niet bij het fietsen vanwege het natte wegdek. Het voordeel van de (koude) stortbui was dan weer dat het water niet al te koud aanvoelde. Eenmaal met z’n allen in het water, werd het startschot gegeven. Patrick nam de kop, met Lode & Erik in zijn zog. Gevolgd door Pieter en Fré. Het duurde heel even vooraleer iedereen geacclimatiseerd was aan het water en het ritme vond, maar nadien werd het zwemmen naar behoren afgerond. Bij het verlaten van het water, waren de regenbuien verdwenen. Na een heel eind lopen naar de wisselzone, bleek de wedstrijd even stilgelegd te zijn vanwege de hevige regenval. ‘Een geluk bij een ongeluk’, als het ware. Welgekomen gezien dit ons in staat stelde even tot rust te komen, te hydrateren en ervoor te zorgen dat alles volgens plan verliep. Na een tiental minuten besliste de organisatie om de wedstrijd verder te zetten. Hierdoor konden de verschillende teams om de anderhalve minuut vertrekken. Eenmaal uit de wisselzone, trok de ‘H Trente’ trein zich op gang. De tactiek was tweevoudig. Enerzijds op de vlakke stukken alle registers open trekken, onder impuls van Fré.

Anderzijds de nodige veiligheid inbouwen door de bochten voorzichtig aan te snijden en geen risico’s te nemen. De pees werd er vanaf kilometer 1 duchtig opgelegd, met resultaat. Enkele teams werden voorbijgesneld, wat resulteerde in een sterke fietstijd 31’10”. Vervolgens werden de loopschoenen aangetrokken om de laatste 5 km aan te vangen. Vrij meteen werd een goed tempo gevonden dat ieder kon aanhouden, wat resulteerde in een mooi gemiddelde van 4:50 min/km waar we als team trots op konden zijn. Met zijn vijven kwamen we voldaan over de finish.

 

Tot slot nog een dankwoord aan de talrijke supporters die op post stonden. Ondanks de weersomstandigheden, werden we bij iedere passage vurig aangemoedigd.

Lode

finish vooraanachter