Hyacintenjogging 2016

De Standaard, deredactie.be, het Journaal,…iedereen was ondertussen op de hoogte! De boshyacinten in het Hallerbos stonden in bloei. En werden helaas door onrespectvolle toeristen te midden van de bloemenpracht platgetrapt).

Betekende dus ook dat de jaarlijkse Hyacintenjogging op het programma stond. Lang getwijfeld om deel te nemen wegens weinig training, maar zo’n klassieker kan je eigenlijk niet laten liggen.

Me nog moeten haasten om de jongste in te schrijven en met zijn nummer aan de start te geraken. Heel nerveus en gemotiveerd stond hij me op te wachten.Net op tijd spelde ik z’n nummer op. Klaar voor zijn volle 400m. M.a.w. de berg op en de berg terug af.

Tijd om mezelf klaar te maken voor de 14km. Samen met Lode wat opgewarmd en onze ‘tactiek’ besproken. De ene wou de andere volgen en omgekeerd van hetzelfde. De wedstrijd ging dus moeten uitwijzen wie wie kon volgen. Tijdens de opwarming werd afgeroepen dat de start met 10min werd uitgesteld wegens de vele deelnemers die nog onderweg waren naar de start.

Nog eens een toertje gelopen en besloten van de laatste overtollige kledingstukken toch af te geven aan de H3O-supporters van dienst, Sabe en Fré. Waarvoor dank!

Het startschot klonk voor de bijna 1000 deelnemers. Verdeeld over 3 afstanden: de 7km voor starters Sheila en Jurgen, de 14km voor Nathalie, Lode, Gert, Patrick, Kjell, Gunther, Luc en mezelf en de 21km voor Wietse en Bert.

Het Hallerbos werd opeens overspoeld met lopers en vooral fotograferende Japanners die zich afvroegen wat voor eigenaardige wezens wij waren. Wie komt er nu in godsnaam lopen en afzien tussen al die natuurpracht. Het werd op momenten slalommen tussen de horden fotografen.

De eerste 6km kon ik het strak tempo van Lode nog volgen, maar iets verder was het afgelopen. Ik moest Lode laten gaan en zag hem de rest van de wedstrijd alleen nog in de verte lopen. Maar niet getreurd, want wat verder kreeg ik het gezelschap van een andere H3O’er: Wietse. Ja inderdaad, Wietse die bezig was aan zijn 21km. Zelfs nog fris genoeg voor een korte babbel en grapje.

De laatste kilometers en hoogtemeters waren op karakter. Afzien maar toch er nog alles willen uitpersen. Vlak voor de finish stonden Hanneke en Thijs me op te wachten. Hand in hand liepen vader en zoon over de finish.

Resultaat van al dit afzien werd een 15de plaats in 57min45. Een minuut trager dan Lode die helaas net buiten de top 10 viel met een knappe 11de plaats. Merci Lode om me mee op sleeptouw genomen te hebben!

Proficiat aan alle H3O’ers die deze wondermooie doch loodzware jogging weer tot een goed einde brachten!

Alle resultaten zijn terug te vinden op www.oeh.be.

Foto’s op onze site en op bovenvermelde site.