-Trail Brussel-

 

Zondag 30 Oktober, voor de eerste keer een trailrun in het Zonienwoud, deze primeur wou ik niet missen. Het Zonienwoud, de 4500 hectare grote groene long van onze hoofdstad, we kennen het allemaal wel als we er passeren langs de Brusselse ring.Ik keek er al naar uit om het eens te gaan verkennen.

 

4 afstanden mogelijk: 6km, 13km, 21km en 28km. Ik ging voor de 21km.

Startplaats was aan het sportcentrum van Oudergem. Het was er wel een probleem om een parkeerplaats te vinden, want er was daar kortbij een lokale markt bezig en die trok blijkbaar ook veel volk. Toch nog een parkeerplaats gevonden en dan startnummer gaan afhalen, nog even opwarmen en dan op naar de start. Voor de 21km een 350-tal deelnemers, ik had er eerlijk gezegd wel meer verwacht.

 

De start is op de looppiste waar we na een halve ronde de piste verlaten om dan richting Zonienwoud te lopen. De eerste kilometers kan ik nog goed doorlopen, het parcours is nog redelijk makkelijk, ik bedenk bij mezelf dat ik al ergere dingen gedaan heb. Maar blijkbaar mag je de beer niet schieten voor je zijn vel verkocht hebt, want na 5 à 6km lopen wordt het parcours al moeilijker, meer op en af, smallere wegen, soms moeten we door wandelaarssluizen lopen, wat in het begin dan voor wat opstoppingen zorgt. Halfweg parcours is de eerste bevoorrading met een rijkgevulde tafel met sportdrank en fruit en allerhande versnaperingen. De atleet moest het even afleggen tegen de gastronoom in mij. We zaten toen nog met redelijk veel volk bijeen, daardoor was het wel wat aanschuiven aan de drankstand. Hier worden geen bekers klaargezet, maar moet iedereen zijn herbruikbare beker of bidon zelf vullen. Daarmee had ik wat tijd om te recupereren want het was wel nodig.

 

Dan terug op weg voor de volgende helft. Op een rustig tempo loop ik verder, het is me niet echt om de tijd te doen, eerder om eens te genieten van het prachtige boslandschap in de herfst, met vallende bladeren in alle kleuren. Het is dan ook prachtig weer en de wegen in het bos liggen er kurkdroog bij. Ik durf er niet aan denken hoe het parcours er zou bij liggen moest het de voorbije week geregend hebben. Het deelnemersveld ligt nu wel meer uiteen, soms mooie brede wegen, dan weer smalle paden met korte steile hellingen en afdalingen. Aan km 16 de volgende bevoorrading, weer dezelfde rijkgevulde tafel, het doet eens goed.

 

Dan weer op weg voor de laatste 5km. Lijkt niet veel meer, maar dan komt er nog een hele lange helling, die al kronkelend tussen de bomen naar omhoog gaat, op het einde zelfs nog redelijk steil, content dat ik boven ben. Nu ligt het deelnemersveld wel heel ver uiteen, bij momenten zie ik zelfs niemand meer voor me uit lopen.Ik zou hier dan ook niet graag verloren lopen in dit 4500 ha grote woud. Gelukkig is alles goed aangeduid en staan er regelmatig seingevers.

 

Stilaan loop ik naar de finish toe. Op het einde loop ik nog langs sportvelden, waar ik bevallige jonge dames in korte rokjes hockey of zoiets zie spelen. Het is eens wat anders, want de laatste 2 uur zag ik door de bomen het bos niet meer. Dan terug de looppiste op om compleet uitgeput door de finish te lopen in 2u 13m 06s. Na de aankomst weer een rijkgevulde tafel met nu zelf potjes rijstpap, uit de Colruyt weliswaar, maar na 21km trail smaakt alles goed. Dan gaan douchen en verkleden, daarna ben ik gaan kijken naar de aankomst van de 13 km waar onze voorzitter Wouter aan meedeed.Bij de eerste aankomers zie ik bekende triatleten passeren zoals Tim Van Hemel, Bruno Clerbout, Claire Michel, we zitten hier tussen interessant gezelschap.

 

Een verdienstelijke 25eplaats voor Wouter, toch ook wel onder indruk van het parcours.

Dan met zware benen terug naar huis. Was een leuke wedstrijd, maar zeker niet te onderschatten. Nu een paar weken rustig en dan er terug tegenaan voor weer een een seizoen vol nieuwe uitdagingen en leuke wedstrijden.

 

Gert