De Marathon van Amsterdam 2017 of hoe een marathon ook een secondespel kan zijn

 

Met het triatlon-seizoen achter de rug, zoeken heel wat triatleten en duatleten dezer dagen de toevlucht tot loopwedstrijden, MTB-wedstrijden of verschillende andere combinaties. Zo nemen ook een heel deel H3O-ers deel aan marathons in binnen- en buitenland. Op zondag 15 oktober stond de TCS Marathon van Amsterdam op het programma en met Wietse Deprins, Johan Thys, Alex Franchimont en mezelf stonden er vier H3O’ers aan de start.

 

Voor mij was het mijn tweede marathon. De eerste liep ik anderhalf jaar geleden in Parijs, in een tijd van 3:15:09. Tijdens mijn voorbereiding in 2016, had topcoach Tim Moriau van het Olympic Running Team al gezegd dat ik hem altijd mocht contacteren als ik niet op basis van door-computers-gegeneerde schema’s maar op “een correcte manier” wilde trainen. Zo gezegd, zo gedaan. Een telefoontje in mei, een inspanningstest in juli en ettelijke trainingskilometers later volgde op zondag 15 oktober eindelijke de grote dag. Het doel: 3u05 en stiekem misschien wel onder de magische grens van de 3u. Voor dat laatste moest ik een tempo van 4:15min/km lopen. Na overleg met coach Tim besloot ik aan dit tempo te starten.

 

Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat de ietwat aparte trainingsaanpak (met 24km als grootste trainingsafstand of gecombineerde trainingen van twee keer per dag een korte duurloop) vooraf voor lichte onzekerheid zorgden, maar het resultaat was dat ik me frisser dan ooit voelde ondanks de verschillende trainingsdagen en dat de tijden op training het beste deden verhopen. Samen met Wietse (en 17000 andere enthousiastelingen) was het wachten op de start. De eerste kilometers verliepen relatief stroef door de grote massa. Ondanks het feit dat Wietse en ik niet samen gingen lopen, kwamen we elkaar weer tegen in die massa en besloten we samen te lopen. De aanmoedigingen van Carolien en de ouders van Wietse zorgden voor extra stimulans op weg naar het stuk langs de Amstel.

 

Halverwege kwamen we door aan 1:30:59 of een kleine minuut achter op het schema van de 3 uur. Met nog een kleine 15km voor de boeg besliste ik om lichtjes gaan te versnellen. Met een laatste aanmoediging van Carolien op km 31, begon ik aan de moeilijke laatste 10km. Op drie kilometer van het einde gaf mijn horloge een totaal gemiddelde van 4:14min/km aan en leek een tijd onder de 3 uur slechts een kwestie van het tempo vasthouden. Met de onvermijdelijke wietdampen in het Vondelpark op km 40 achter de rug was de laatste rechte lijn richting de streep ingezet. Bij het opdraaien van de piste van het Olympisch stadion stond er 42,2km op mijn horloge, maar de weg bleek nog 500m langer. Na een laatste sprint uit de benen geperst te hebben, bleek de eindtijd 3:00:14.

 

De extra meters hebben het verschil gemaakt: 14 seconden (na 10800 andere seconden) om exact te zijn, of hoe een marathon ook een secondespel kan zijn. Volgens Strava was mijn marathontijd na 42,195km 2:59:16. Misschien waren het de extra meters tijdens het slalommen in de massa tijdens de eerste kilometers, misschien was het de GPS die hier en daar een metertje extra gerekend heeft. In ieder geval, missie meer dan geslaagd met een verbetering van mijn PR met een kleine 15 minuten. En het smaakt naar meer! Al is het dan maar om de twijfel volledig weg te nemen en een officiële eindtijd onder de 3uur te lopen.

 

Ook voor Wietse en Alex was de Marathon van Amsterdam een groot succes. Wietse kwam binnen in 3:04:27 in zijn eerste (!) marathon en Alex verbaasde wederom zichzelf door onder zijn streefdoel van 3u45 te duiken in een tijd van 3:43:58. Voor Johan verliep de marathon iets minder goed door een blessure, maar desondanks liep hij de marathon toch uit en dit in een tijd van 4:23:05. Voor wie nog een uitdaging zoekt voor 2018, is de Marathon van Amsterdam een aanrader. Het parcours is niet altijd even uitdagend, maar het vertrek en aankomst in het Olympisch stadion alsook de echt Hollandse sfeer onderweg met veel muziek zorgden voor een heel leuke ervaring. Dank nogmaals aan H3O, aan Carolien, aan coach Tim en aan alle supporters en op naar de volgende uitdaging! De tijd van 3:00:14 bleek trouwens ook het nieuwe H3O-clubrecord te zijn. Dus bij deze: H3O-ers, the challenge is on! 

 

Matthias