Op weg naar de 1ste duatlon van het jaar… de crossduatlon van Hofstade

3,1km lopen-19,6km MTB- 3,1 km lopen in het Bloso domein van Hofstade.

 

De voorbereiding was alles behalve goed geweest door een griepvirus dat me de voorbije 2 weken aan mijn bed had gekluisterd. Maar ach, je moet er ooit eens terug aan beginnen. Tijdens de opwarming bleek al snel dat 2 weken ziekte lelijke dingen doet met de conditie van een mens. Bij het rustig warm lopen, schoot de hartslag al pijlsnel de hoogte in. Geen goed voorteken.

 

Voor de start kwam ik Lode nog tegen die in de voormiddag al het beste van zichzelf had gegeven tijdens de duo duatlon. Lode had het loopgedeelte voor zijn rekening genomen en deed dit weer voortreffelijk. De ‘John Terra Fans’ waren zéér tevreden met een 52e plaats op een mooi maar uitdagend parcours.

 

Nu was het aan de individuele duatleten. Een bende van 182 man/vrouw stond klaar. Het startschot weerklonk op het strand van Hofstade

We waren vertrokken voor de eerste ronde van 3,1km waarbij we een lang stuk mul zand voor de kiezen kregen. Wat daarna volgde was een aarden pad dat rond de vijver liep. Al snel waren de goede lopers uit het zicht verdwenen…om ze daarna ook nooit meer terug te zien.

Aan een rustig tempo (het was van moeten) liep ik met een grote groep rond de vijver tot we weer op het strand kwamen waar we de wisselzone indoken. Helm aan, schoenen wisselen en vertrokken voor 3 toeren MTB.

 

Bij het verlaten van de wissel riep Tim, de eeuwige motivator, me toe dat ik gewisseld had als 29ste. Voor zijn weddingschap had dit ideaal geweest, maar Tim bedoelde eigenlijk 84ste. Het eerste korte stuk MTB op het strand deed direct pijn aan de kuiten.

Daarna doken we een bosje in waar we een leuke singletrack voor de kiezen kregen. Wat op en af, slingeren tussen de bomen en zelfs een paar kombochtjes. Heerlijk. Wat we daarna in het grote bos van het domein voorgeschoteld kregen, was veel minder grappig. Ellenlange zware modderstroken waar het baggeren was. Puur op de macht blijven stampen.

Maar laat die kracht nu net zijn wat er op dit moment nog ontbreekt. Na een toer van 6,5km kwamen we terug het strand opgereden. Het iets wat hardere zand langs de waterlijn opzoeken en blijven stampen met de wind op kop. Afzien!

 

Gelukkig kon ik elke toer rekenen op de vocale steun van Hanneke en Tim. Na meer dan een uur MTB terug de loopschoenen aan voor de afsluitende run. Even iets eten en dan proberen er nog wat uit te persen. Stilaan liep het wat beter en kon ik nog een aantal atleten inhalen.

Na een zeer winderige en harde race liep ik na 1u35 over de eindmeet op het strand van Hofstade.

Moe maar voldaan. En vooral blij weer onder de sportende mensen te kunnen zijn.

Goed voor een 83ste plaats overall en 21ste bij de veteranen.

 

Een kleine bedanking aan een uitgewaaide Hanneke en de weddingschap-verliezende Tim is hier zeker op zijn plaats.

 

Uitslagen op http://www.duatlonmechelen.be/uitslagen/

Enkele foto’s zijn hier terug te vinden